کانون مقدس خانواده

خانواده، کلمه ای طیبه است. خاصیت کلمه طیبه هم این است که هرگاه در جایی پدید آمد، پیوسته از خود برکت و نیکی می تراود و به اطراف خود نفوذ می دهد.

کلمه طیبه، همان چیزهایی است که خدای متعال با همان اساس صحیح به بشر اهدا کرده، چه معنویات باشد و چه مادیات.

اگر در جامعه ای بنیان خانواده مستحکم باشد، زن و مرد حقوق یکدیگر را رعایت کنند، سازگار و خوش اخلاق باشند و با همکاری، مشکلات گوناگون به ویژه اخلاقی و معنوی را برطرف و فرزندان را به شایستگی تربیت کنند، چنین جامعه ای به صلاح و رستگاری خواهد رسید. اگر خانواده ای شکل نگیرد، بزرگ ترین اندیشمندان هم نمی توانند جامعه را اصلاح کنند.

جامعه بدون خانواده، آشفته و نامطمئن است؛ جامعه ای است که در آن، مواریث فرهنگی، فکری و عقاید باارزش نسل های پیشین، به راحتی به دوره های بعد منتقل نمی شود.

تربیت آدمی با دشواری های گوناگون رو به روست و در جامعه بدون خانواده، انسان در بهترین پرورشگاه های آن نیز تربیت صحیح نخواهد یافت. خانواده مرکز تولید ایمان و دین باوری است. جوامعی که در آنها، خانواده سست و بی بنیاد است یا هرگز خانواده تشکیل نمی شود، مشکلات روانی و عصبی افراد آن بسیار بیشتر از جوامعی است که در آنها خانواده هایی مستقرند و زن و مرد، به یک نقطه و کانون متصل هستند.

پیام متن:

1. بر طرف شدن مشکلات اخلاقی و معنوی جامعه، به برکت خانواده سالم و مستحکم.

2. بیشتر بودن مشکلات روانی جوامع بدون خانواده یا با خانواده های سست و بی بنیاد، در مقایسه با جوامعی که از خانواده ای سالم و مستحکم برخوردارند.